Skip to main content

Featured Post

ആത്മാവ് പാടുമ്പോൾ - 5, ലോക്ക് ഡൗൺ

കറുപ്പിനും വെളുപ്പിനും നടുക്ക്, രാത്രിയ്ക്കും പകലിനും മദ്ധ്യേ വീണ്ടുവിചാരത്തിന്റെ നേർത്ത  ഒരിടമുണ്ടത്രേ. പാഞ്ഞു പോകുന്ന കാലത്തിനെ എത്തിപിടിക്കാൻ നെട്ടോട്ടം ഓടുന്ന മനുഷ്യന്  പച്ചയ്ക്കും ചുവപ്പിനുമിടയിൽ വിലക്കിന്റെ ഒരു മഞ്ഞ ഉള്ളതുപോലെ. മഞ്ഞപുതച്ച ആ കാലത്താണ് നാം. ഓട്ടം നിർത്തി ഒരല്പം പയ്യെ പോകാം എന്ന് കാലം തന്നെ പറയ്യേണ്ടി വന്ന പോലെ. മനസ്സിന്റെ മുഖംമൂടികൾക്ക് മീതെ, വികാരങ്ങളെ കുരുക്കുന്ന കണ്ണുകൾ മാത്രം പുറത്താക്കി മുഖങ്ങൾ കൂടി മൂടിക്കെട്ടി ഒരു കാലം.  "ഹാ മനുഷ്യാ.. ഇനി നിന്റെ കണ്ണുകൾ സംസാരിക്കട്ടെ. വാക്കുകൾ മരിക്കട്ടെ. നീ ആരെന്ന് നീ തന്നെ അറിയട്ടെ!!!", കാലം പറഞ്ഞു. സ്നേഹം സ്വഭവനങ്ങളിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി. മലിനമായതൊക്കയും തെളിഞ്ഞു. ലക്ഷ്യങ്ങൾ എകീകരിക്കപ്പെട്ടു. ജീവിക്കുക.. അത്ര മാത്രം.  ഇന്നേയ്ക്കപ്പുറം നാളെയെന്തനറിയില്ല.    അനിശ്ചിതത്വം കര കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു. എങ്കിലും... പൊടി പിടിച്ച പലതിനെയും പൊടി തട്ടി ഓർത്തെടുക്കാൻ  , ജീവിതത്തെയും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെയും പഴി ചാരി മനപ്പൂർവം മറന്ന ചിലതിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോകാൻ  , ചില പഴങ്കഥകള...

കാലം


കാലം..കാലം മായ്ക്കാത്തതും മാറ്റത്തതുമായി എന്തുണ്ടെന്ന് ചോദ്യത്തിന് വളരെ കാലമായി ഉത്തരം തിരയുകയാണ് അയാള്‍.കാലത്തോടൊപ്പം മനുഷ്യന്‍റെ കോലം മാറുന്നു.രീതികള്‍ മാറുന്നു.ഒരിക്കലും മാറില്ല എന്ന് കരുതുന്ന ബന്ധങ്ങളുടെ അര്‍ത്ഥവും വ്യാപ്തിയും വരെ കാലത്തോടൊപ്പം മാറുന്നു.സ്നേഹത്തിന്‍റെ അളവ് കൂടുകയും കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു.ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടരുത് എന്ന് ആഗ്രഹിച്ച പലതും നഷ്ടപ്പെട്ടു പോവുന്നു.കൈപിടിയില്‍ ഒതുങ്ങി എന്ന് വിചാരിച്ചതില്‍ പലതും കൈവിട്ടുപോവുന്നു. കാല ഗതിയുടെ ഒടുവില്‍ ശുഭം എന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള നെട്ടോട്ടം മാത്രമാണ് ജീവിതം. അകലുകയും മുറുകകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കണ്ണികള്‍ക്കും,മറ്റു കോപ്രായങ്ങള്‍ക്കും അന്നും ഇന്നും കാലം മാത്രം സാക്ഷി.
ശുഭം

Comments